Το Διοικητικό Συμβούλιο και οι κυρίες της WIZO είχαν φέτος την έμπνευση να αναβιώσουν την όμορφη συνήθεια των χορών, που έδινε παλιά η Κοινότητα Λάρισας για τη γιορτή του Πουρίμ, όπου τα μέλη της κάθε ηλικίας διασκέδαζαν μαζί. Η ιδέα αγκαλιάστηκε με ενθουσιασμό: μεσημέρι Κυριακής 1 Μαρτίου και το κέντρο «Gallery» γέμισε από τη μεγάλη οικογένεια της Κοινότητάς μας, αλλά και μέλη της… ευρύτερης οικογένειας, από τις Κοινότητες Βόλου και Τρικάλων, που ήρθαν να γιορτάσουν μαζί μας.
Ο Πρόεδρος της Κοινότητας Μωυσής Μανουάχ, ο Αντιπρόεδρος της Κοινότητας Βόλου Μιχάλης Σαμπεθάι και η Πρόεδρος της WIZO Αλίνα Μωυσή υποδέχτηκαν τους καλεσμένους με ζεστασιά, μιλώντας για τη χαρά που προσφέρει το Πουρίμ, παρόλο που οι συνθήκες δεν είναι πάντα γιορτινές, όπως συνέβη και φέτος, που το αγαπημένο μας Ισραήλ δοκιμάζεται από μια ακόμη πολεμική περιπέτεια και η σκέψη όλων μας βρίσκεται εκεί.
Ακολούθησε ένα πλούσιο, νόστιμο γεύμα και καλό κρασί, απαραίτητο στο Πουρίμ – όπως εξήγησε ο Ραβίνος Ηλίας Σαμπετάι – σε τόση ποσότητα, που …να δυσκολεύεσαι να ξεχωρίσεις τον κακό Αμάν, από τον αγαθό Μορδοχάι! Η ατμόσφαιρα ζεστάθηκε με ξεχωριστές ευχές για τις Έστερ και τους Μορδεχάι της παρέας, με μάσκες, αστεία γυαλιά και διάφορα μπιχλιμπίδια, που όλοι φόρεσαν χωρίς ντροπές, με μαρτιάτικα βραχιολάκια και άλλα μικρά κοσμήματα για όλους, προσφορά του Τζάκου Σοέλ, της Αννέτας Καλδερών και του Μισέλ Μεβοράχ και βέβαια με την παραδοσιακή κουμπέτα από τη WIZO, γιατί, χωρίς αυτή τη λιχουδιά, δεν νοείται Πουρίμ στη Λάρισα!
Ιδιαίτερη και πολύ διασκεδαστική ήταν η έκπληξη που επιφύλαξε το συμβούλιο της WIZO, με ένα τραγούδι γραμμένο ειδικά για την ημέρα! Με στίχους του Ζακ Ρεϊτάν πάνω στη μελωδία γνωστού τραγουδιού που μοιράστηκαν στα τραπέζια και με τη βοήθεια της καταληκτικής ορχήστρας, γίναμε όλοι μια μεγάλη χορωδία και τραγουδήσαμε με κέφι για το Πουρίμ, για την Κοινότητά μας και γι αυτή τη γιορτινή μας μάζωξη!
«……. Κάλεσε η WIZO και το Δου – Σου
να μαζευτούν από παντού
της Θεσσαλίας οι χαβερίμ
για να γιορτάσουν το Πουρίμ
Θα χορέψουμε και θα φάμε
θα πιούμε όλοι μαζί
Δεν πειράζει κι αν ζαλιστούμε
γι αυτό είναι τούτη η γιορτή…..»
Αμέσως μετά το κέφι άναψε για τα καλά και η πίστα «στέναξε» από χορό, παλαμάκια και γέλια, μέχρι το σούρουπο! Γέμισε χαρά ο χώρος και οι καρδιές μας, γέμισαν ωραία μουσική τα αυτιά μας, γέμισαν χαμόγελα τα πρόσωπά μας! Γιατί αξίζει στην Κοινότητά μας η παράδοση και τα έθιμά μας να μην είναι μόνο μια παράγραφος σε βιβλίο ιστορίας, αλλά να είναι ζωντανά, όμορφα πράγματα, που με μεγάλη ευκολία συνδυάζονται με την καθημερινότητά μας, αρκεί να τους αφιερώσουμε λίγο χρόνο, λίγη ψυχή! Και του χρόνου με υγεία και ειρήνη!
